Allah'ı hamd ile tesbih ederim; yarattıklarının sayısınca, rızası kadar, arşının ağırlığınca, kelimelerinin mürekkebince.

Abdullah b. Abbâs (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Cüveyriye'nin yanından çıktı -onun adı Berre idi; (Peygamber) adını değiştirdi-. O namazgâhında iken çıktı, o namazgâhında iken de döndü. “Hâlâ bu namazgâhında mısın?” buyurdu. “Evet” dedi. Şöyle buyurdu: “Senden (ayrıldıktan) sonra dört kelimeyi üç kere söyledim ki, eğer senin söylediklerinle tartılsalar onlara ağır basarlardı: Sübhânallahi ve bi-hamdihî adede halkıhî ve rızâ nefsihî ve zinete arşihî ve midâde kelimâtihî (Allah'ı hamd ile tesbih ederim; yarattıklarının sayısınca, kendisinin razı olacağı kadar, arşının ağırlığınca ve kelimelerinin mürekkebi miktarınca).”