Câbir b. Abdullah (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bize Kur'an'dan bir sûreyi öğrettiği gibi istihareyi öğretirdi. Bize şöyle derdi: “Biriniz bir işe niyetlendiğinde farz dışında iki rekât namaz kılsın ve şöyle desin: ‘Allah'ım! İlminle senden hayır diliyorum, kudretinle senden güç istiyorum ve büyük lütfundan istiyorum. Çünkü sen güç yetirirsin, ben güç yetiremem; sen bilirsin, ben bilmem; gaipleri hakkıyla bilen sensin. Allah'ım! Eğer bu işin -istediği işi adıyla anar- dinim, geçimim, ahiretim ve işimin sonu bakımından benim için hayırlı olduğunu biliyorsan, onu bana takdir et, onu bana kolaylaştır ve onda bana bereket ver. Allah'ım! Eğer onun benim için şer olduğunu biliyorsan -birincisi gibi (sayar)- beni ondan çevir, onu da benden çevir; hayır nerede ise onu bana takdir et, sonra beni ona razı kıl.’” Ya da (bunun yerine) “işimin şimdisi ve sonrası bakımından” dedi.
İbn Mesleme ile İbn Îsâ (rivayetlerinde) “Muhammed b. el-Münkedir'den, o da Câbir'den” dediler.
Sünen-i Ebû Dâvûd 1538, Kitap 8, Hadis 123