Bize Müsedded, Ubeydullah b. Ömer ve Ebû Kâmil -anlam (bir)- rivayet ettiler; dediler ki: Bize Abdülvâhid b. Ziyâd rivayet etti; (dedi ki:) Bize Ma'mer, Zührî'den, o Ebû Seleme'den, o da Ebû Hüreyre'den rivayet etti; (Ebû Hüreyre) dedi ki: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) (öncekinin) benzerini buyurdu. (Bu rivayette) “Fakat miskin, (dilenmekten) sakınan iffetli kimsedir” dedi. Müsedded kendi rivayetinde şunu ekledi: “Kendisini ihtiyaçtan kurtaracak bir şeyi olmayan, dilenmeyen ve ihtiyacı bilinmediği için kendisine sadaka verilmeyen kimse; işte o mahrumdur.” Müsedded “dilenmeyen iffetli kimse” (ifadesini) zikretmedi.
Ebû Dâvûd dedi ki: Bunu Muhammed b. Sevr ile Abdürrezzâk da Ma'mer'den rivayet ettiler ve “mahrum” (kelimesini) Zührî'nin sözünden saydılar. Bu daha sahihtir.
Sünen-i Ebû Dâvûd 1632, Kitap 9, Hadis 77