Enes (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
“Sevdiğiniz şeylerden infak etmedikçe iyiliğe asla erişemezsiniz” (Âl-i İmrân 3/92) (âyeti) inince Ebû Talha: “Ey Allah'ın Resûlü! Görüyorum ki Rabbimiz bizden mallarımızdan istiyor. Seni şahit tutuyorum ki Erîhâ'daki arazimi O'na (Allah için) bağışladım” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ona: “Onu akrabalarına ver” buyurdu. O da onu Hassân b. Sâbit ile Übey b. Ka'b arasında paylaştırdı.
Ebû Dâvûd dedi ki: el-Ensârî Muhammed b. Abdullah'tan bana şöyle dediği ulaştı: Ebû Talha, Zeyd b. Sehl b. el-Esved b. Harâm b. Amr b. Zeyd Menât b. Adî b. Amr b. Mâlik b. en-Neccâr'dır. Hassân ise Sâbit b. el-Münzir b. Harâm'ın oğludur. (Ebû Talha ile Hassân) Harâm'da birleşirler; o, üçüncü atadır. Übey ise Ka'b b. Kays b. Atîk b. Zeyd b. Muâviye b. Amr b. Mâlik b. en-Neccâr'ın oğludur. Amr, Hassân'ı, Ebû Talha'yı ve Übey'i birleştirir. el-Ensârî dedi ki: Übey ile Ebû Talha arasında altı ata vardır.
Sünen-i Ebû Dâvûd 1689, Kitap 9, Hadis 134