Süveyd b. Gafele şöyle anlattı:
Zeyd b. Sûhân ve Selmân b. Rebîa ile birlikte gazaya çıktım. Bir kamçı buldum. İkisi bana: “Onu at” dediler. Ben: “Hayır; fakat sahibini bulursam (ona veririm), yoksa ondan faydalanırım” dedim. Sonra hacca gittim, Medine'ye uğradım ve Übey b. Kâ'b'a sordum. (Übey) şöyle dedi: İçinde yüz dinar bulunan bir kese buldum ve Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) geldim. “Onu bir yıl ilan et” buyurdu. Onu bir yıl ilan ettim, sonra ona geldim. “Onu bir yıl ilan et” buyurdu. Onu bir yıl ilan ettim, sonra (yine) ona geldim. “Onu bir yıl ilan et” buyurdu. Onu bir yıl ilan ettim, sonra ona gelip: “Onu tanıyan kimseyi bulamadım” dedim. Bunun üzerine: “Sayısını, bağını ve kabını aklında tut; sahibi gelirse (ona ver), yoksa ondan faydalan” buyurdu.
(Şu'be) dedi ki: “Onu ilan et” sözünü üç defa mı yoksa bir defa mı söyledi, bilmiyorum.
Sünen-i Ebû Dâvûd 1701, Kitap 10, Hadis 1