Sehl b. Sa'd (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Ali b. Ebû Tâlib, Hasan ve Hüseyin ağlarken Fâtıma'nın yanına girdi ve: “Onları ağlatan nedir?” dedi. (Fâtıma): “Açlık” dedi. Ali dışarı çıktı ve çarşıda bir dinar buldu. Fâtıma'ya gelip ona haber verdi. (Fâtıma): “Falan Yahudiye git ve (bize) un al” dedi. (Ali) Yahudiye geldi ve onunla un satın aldı. Yahudi: “Sen, Allah'ın elçisi olduğunu iddia eden şu adamın damadı mısın?” dedi. (Ali): “Evet” dedi. (Yahudi): “Dinarını al, un da senin olsun” dedi. Ali çıkıp Fâtıma'ya geldi ve ona haber verdi. (Fâtıma): “Falan kasaba git ve bize bir dirhemlik et al” dedi. (Ali) gitti, dinarı bir dirhemlik et karşılığında rehin bıraktı ve (eti) getirdi. (Fâtıma) hamur yoğurdu, (tencereyi) kurdu, ekmek pişirdi ve babasına (haber) gönderdi. O da onlara geldi. (Fâtıma): “Ey Allah'ın Resûlü! Sana (durumu) anlatayım; eğer onu bizim için helal görürsen onu yeriz, sen de bizimle yersin. Onun durumu şöyle şöyledir” dedi. (Resûlullah): “Allah'ın adıyla yiyin” buyurdu. Onlar da yediler. Onlar yerlerinde (otururlarken) bir de baktılar ki bir delikanlı, Allah ve İslâm adına (yemin vererek) dinarı arıyor. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) emretti, (delikanlı) onun yanına çağrıldı. (Resûlullah) ona sordu. (Delikanlı): “Çarşıda benden düştü” dedi. Bunun üzerine Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem): “Ey Ali! Kasaba git ve ona de ki: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) sana diyor ki: Dinarı bana gönder, dirhemin benim üzerime (borç) olsun” buyurdu. (Kasap) onu gönderdi, Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) da onu (delikanlıya) verdi.
Sünen-i Ebû Dâvûd 1716, Kitap 10, Hadis 16