Ümmü Seleme (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Ümmü Habîbe şöyle dedi: “Ey Allah'ın Resûlü! Kız kardeşime (bir ilgin) var mı?” (Peygamber): “Ne yapayım?” buyurdu. (Ümmü Habîbe): “Onunla evlenirsin” dedi. “Kız kardeşinle mi?” buyurdu. “Evet” dedi. “Sen bunu ister misin?” buyurdu. (Ümmü Habîbe): “Zaten seni yalnızca kendime ait kılmış değilim; hayırda bana ortak olanların en sevdiğim de kız kardeşimdir” dedi. (Peygamber): “O bana helal olmaz” buyurdu. (Ümmü Habîbe): “Allah'a yemin ederim ki, bana senin Ebû Seleme'nin kızı Dürre'ye -veya Zerre'ye; Züheyr şüphe etti- talip olduğun haber verildi” dedi. “Ümmü Seleme'nin kızına mı?” buyurdu. “Evet” dedi. (Peygamber) şöyle buyurdu: “Dikkat edin! Allah'a yemin ederim ki o, himayemde yetişen üvey kızım olmasaydı bile bana helal olmazdı; çünkü o, benim süt kardeşimin kızıdır. Beni de onun babasını da Süveybe emzirdi. Artık bana kızlarınızı ve kız kardeşlerinizi teklif etmeyin.”
Sünen-i Ebû Dâvûd 2056, Kitap 12, Hadis 11