Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Ey kız kardeşimin oğlu! Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem), yanımızda kalması hususundaki paylaştırmada bazımızı bazımıza üstün tutmazdı. Hemen her gün hepimizi dolaşır, (sırası olan) güne ait hanımına varıncaya kadar her bir kadına cinsî temas olmaksızın yaklaşır, sonra (o günü kimin ise) onun yanında gecelerdi. Sevde bint Zem'a yaşlanıp da Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) kendisinden ayrılmasından korkunca: “Ey Allah'ın Resûlü! Benim günüm Âişe'nindir” demişti. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) da bunu ondan kabul etti. (Âişe) dedi ki: Allah Teâlâ'nın bu konuda ve benzerlerinde -(râvi:) zannederim şöyle dedi- “Eğer bir kadın kocasının geçimsizliğinden (nüşûzundan) korkarsa...” (Nisâ 4/128) âyetini indirdiğini söyleriz.
Sünen-i Ebû Dâvûd 2135, Kitap 12, Hadis 90