Abdullah b. Amr b. el-Âs (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Ebû Sa'lebe denilen bir bedevî: “Ey Allah'ın Resûlü! Benim (avcılık için) eğitilmiş köpeklerim var; onların avı hakkında bana fetva ver” dedi. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem): “Eğitilmiş köpeklerin varsa, senin için tuttuklarından ye” buyurdu. “Boğazlanmış da olsa, boğazlanmamış da olsa mı?” dedi. “Evet” buyurdu. “Peki (köpek) ondan yerse?” dedi. “Ondan yese de” buyurdu. (Ebû Sa'lebe): “Ey Allah'ın Resûlü! Bana yayım(la avlanmak) hakkında fetva ver” dedi. “Yayının sana geri getirdiğini ye” buyurdu; “boğazlanmış olsun olmasın” (buyurdu). “Gözümden kaybolsa da mı?” dedi. “Kokmadıkça veya üzerinde okundan başka bir iz bulmadıkça, gözünden kaybolsa da” buyurdu. “Mecûsîlerin kapları(nı kullanmak) hakkında bana fetva ver; onlara mecbur kalırsak (ne yapalım)?” dedi. “Onları yıka ve içlerinde ye” buyurdu.
Sünen-i Ebû Dâvûd 2857, Kitap 17, Hadis 14