Ömer'in Semğ vakfı: satılmaz, satın alınmaz; yaşadıkça Hafsa, sonra ailesinden görüş sahibi olan idare eder.

Yahyâ b. Saîd şöyle anlattı:

Ömer b. el-Hattâb'ın (radıyallahu anh) sadakası (vakfı) hakkında (Yahyâ) dedi ki: Onu bana Abdülhamîd b. Abdullah b. Abdullah b. Ömer b. el-Hattâb yazıp verdi: “Bismillâhirrahmânirrahîm. Bu, Allah'ın kulu Ömer'in Semğ hakkında yazdığıdır.” (Yahyâ) bunun haberinden Nâfi'in hadisine benzer şekilde anlattı ve (şunu) söyledi: “...mal biriktirmeksizin. Onun meyvesinden artan, isteyen ve mahrum olan içindir.” —(Râvi) dedi ki: (Yahyâ) kıssayı (sonuna kadar) anlattı.— (Şunu da) söyledi: “Semğ'in velîsi dilerse, onun meyvesinden, onun işi için köle satın alır.”

Bunu Muaykıb yazdı, Abdullah b. el-Erkam da şahit oldu: “Bismillâhirrahmânirrahîm. Bu, Allah'ın kulu, mü'minlerin emîri Ömer'in, başına bir hâl gelirse (ölürse) diye vasiyet ettiği şeydir: Semğ, İbnü'l-Ekva'ın sırması (hurmalığı), içindeki köle, Hayber'deki yüz pay ve oradaki köleleri ile Muhammed'in (sallallahu aleyhi ve sellem) Vâdî'de ona (Ömer'e) verdiği yüz (pay) — yaşadığı müddetçe bunları Hafsa idare eder; sonra onun ailesinden görüş sahibi olan idare eder; satılmamak ve satın alınmamak üzere. (İdareci) onu uygun gördüğü yere, isteyene, mahrum olana ve akrabaya harcar. Onu idare eden kimsenin (ondan) yemesinde, yedirmesinde veya ondan köle satın almasında bir sakınca yoktur.”