Allah'ım! Ebû Seleme'ye mağfiret et, hidayete erdirilmişler arasında derecesini yükselt.

Kaynak
Sünen-i Ebû Dâvûd 3118, Kitap 21, Hadis 30
Sahih
Türkçe meal

Ümmü Seleme (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem), gözü açık kalmış (donup kalmış) olduğu hâlde Ebû Seleme'nin yanına girdi ve gözlerini kapattı. Ailesinden bazı kimseler feryat ettiler. (Peygamber): “Kendinize ancak hayır ile dua edin; çünkü melekler söylediklerinize âmin derler” buyurdu. Sonra şöyle dua etti: “Allah'ım! Ebû Seleme'ye mağfiret et, hidayete erdirilmişler arasında derecesini yükselt, geride kalanlar içinde zürriyetine sen halef ol. Ey âlemlerin Rabbi! Bize de ona da mağfiret et. Allah'ım! Kabrini ona genişlet ve orayı onun için nurlandır.”

Ebû Dâvûd dedi ki: Ölünün gözleri ruh çıktıktan sonra kapatılır. Muhammed b. Muhammed b. en-Nu'mân el-Mukrî'yi şöyle derken işittim: Âbid bir adam olan Ebû Meysere'yi şöyle derken işittim: Âbid bir adam olan Ca'fer el-Muallim'in gözlerini ölüm hâlinde iken kapattım. Öldüğü gece onu rüyamda gördüm; şöyle diyordu: “Bana en ağır gelen şey, ben ölmeden önce gözlerimi kapatman oldu.”

Sünen-i Ebû Dâvûd 3118, Kitap 21, Hadis 30

Arapça metin
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ حَبِيبٍ أَبُو مَرْوَانَ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، - يَعْنِي الْفَزَارِيَّ - عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ ذُؤَيْبٍ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، قَالَتْ دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى أَبِي سَلَمَةَ وَقَدْ شَقَّ بَصَرُهُ فَأَغْمَضَهُ فَصَيَّحَ نَاسٌ مِنْ أَهْلِهِ فَقَالَ " لاَ تَدْعُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ إِلاَّ بِخَيْرٍ فَإِنَّ الْمَلاَئِكَةَ يُؤَمِّنُونَ عَلَى مَا تَقُولُونَ " . ثُمَّ قَالَ " اللَّهُمَّ اغْفِرْ لأَبِي سَلَمَةَ وَارْفَعْ دَرَجَتَهُ فِي الْمَهْدِيِّينَ وَاخْلُفْهُ فِي عَقِبِهِ فِي الْغَابِرِينَ وَاغْفِرْ لَنَا وَلَهُ رَبَّ الْعَالَمِينَ اللَّهُمَّ افْسَحْ لَهُ فِي قَبْرِهِ وَنَوِّرْ لَهُ فِيهِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَتَغْمِيضُ الْمَيِّتِ بَعْدَ خُرُوجِ الرُّوحِ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ مُحَمَّدِ بْنِ النُّعْمَانِ الْمُقْرِئَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا مَيْسَرَةَ رَجُلاً عَابِدًا يَقُولُ غَمَّضْتُ جَعْفَرًا الْمُعَلِّمَ وَكَانَ رَجُلاً عَابِدًا فِي حَالَةِ الْمَوْتِ فَرَأَيْتُهُ فِي مَنَامِي لَيْلَةَ مَاتَ يَقُولُ أَعْظَمُ مَا كَانَ عَلَىَّ تَغْمِيضُكَ لِي قَبْلَ أَنْ أَمُوتَ .

Hata bildir

Sünen-i Ebû Dâvûd 3118 metninde gördüğünüz hatayı bildirin. Bildiriminiz incelendikten sonra düzeltilir.

Hata türü