Nâfi' Ebû Gâlib şöyle anlattı:
Mirbed sokağındaydım. Yanında pek çok insan bulunan bir cenaze geçti. “Abdullah b. Umeyr'in cenazesi” dediler. Ben de peşinden gittim. Bir de baktım ki, üzerinde ince bir örtü (kisâ) bulunan, küçük beygirinin üstünde, başında kendisini güneşten koruyan bir bez parçası olan bir adam. “Bu dihkan (ileri gelen zat) kim?” dedim. “Bu Enes b. Mâlik'tir” dediler. Cenaze konulunca Enes kalktı ve onun namazını kıldırdı; ben de arkasındaydım, benimle onun arasında hiçbir şey engel değildi. (Ölünün) başının hizasında durdu, dört tekbir getirdi; (namazı) ne uzattı ne de acele etti. Sonra oturmaya gitti. “Ey Ebû Hamza! (Bu da) Ensârî kadın(ın cenazesi)” dediler. Onu yaklaştırdılar; üzerinde yeşil bir na'ş (tabut örtüsü) vardı. Kalçasının hizasında durdu ve onun namazını, erkeğe kıldırdığı namaz gibi kıldırdı; sonra oturdu.
el-Alâ' b. Ziyâd: “Ey Ebû Hamza! Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) cenaze namazını senin namazın gibi mi kılardı? Ona dört tekbir getirir, erkeğin başının ve kadının kalçasının hizasında durur muydu?” dedi. “Evet” dedi. “Ey Ebû Hamza! Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ile birlikte savaştın mı?” dedi. “Evet, onunla birlikte Huneyn'de savaştım. Müşrikler çıktı ve bize öyle saldırdılar ki atlarımızı sırtlarımızın arkasında gördük. Topluluğun içinde bize saldıran, bizi ezip parçalayan bir adam vardı. Sonra Allah onları bozguna uğrattı. Onlar getirilmeye başlandı ve (Peygamber'e) İslâm üzere biat ediyorlardı. Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) ashabından bir adam: ‘Eğer Allah, bugün bizi parçalayıp duran o adamı getirirse, onun boynunu vuracağıma dair üzerimde bir adak var’ dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) sustu. (Sonra) o adam getirildi. Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem) görünce: ‘Ey Allah'ın Resûlü! Allah'a tövbe ettim’ dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem), öbürü adağını yerine getirsin diye ona biat etmeyip bekledi. (Adak sahibi) adam, (Peygamber) kendisine onu öldürmesini emretsin diye Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) gözüne görünmeye çalışıyor, (öte yandan) Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem) çekinerek onu öldürmekten de korkuyordu. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onun bir şey yapmadığını görünce ona (o adama) biat etti. Adam: ‘Ey Allah'ın Resûlü! Adağım (ne olacak)?’ dedi. (Peygamber): ‘Bugün ondan (biatı) ancak adağını yerine getiresin diye geri tuttum’ buyurdu. (Adam): ‘Ey Allah'ın Resûlü! Bana göz ucuyla işaret etseydin ya!’ dedi. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem): ‘Bir peygambere göz ucuyla işaret etmek yakışmaz’ buyurdu.”
Ebû Gâlib dedi ki: Enes'in, kadının (cenazesinde) kalçasının hizasında durmasındaki uygulamasını sordum. Bana, bunun ancak (o zaman) tabut örtüleri olmadığı için olduğunu; imamın, kadını cemaatten örtmek için onun kalçasının hizasında durduğunu anlattılar.
Ebû Dâvûd dedi ki: Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) “İnsanlarla, Lâ ilâhe illallah deyinceye kadar savaşmakla emrolundum” sözü, bu hadisteki, (adamın) “Ben tövbe ettim” demesine rağmen onu öldürme hususundaki adağı yerine getirmeyi neshetmiştir.
Sünen-i Ebû Dâvûd 3194, Kitap 21, Hadis 106