Abdullah b. Abbâs (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Abdülkays heyeti Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) geldi ve: “Ey Allah'ın Resûlü! Biz Rebîa'dan olan bu kabileyiz. Seninle bizim aramıza Mudar kâfirleri girmiş bulunuyor; sana ancak haram ayda ulaşabiliyoruz. Bize bir şey emret ki onu tutalım ve arkamızda kalanları da ona çağıralım” dediler. (Peygamber): “Size dört şeyi emrediyor, dört şeyi de yasaklıyorum: Allah'a iman ve Allah'tan başka ilah olmadığına şehadet” buyurdu ve eliyle bir(i) saydı. Müsedded'in rivayetinde: “Allah'a iman” dedi, sonra onlara bunu açıkladı: “Allah'tan başka ilah olmadığına ve Muhammed'in Allah'ın Resûlü olduğuna şehadet, namazı kılmak, zekâtı vermek ve ganimet aldığınız şeylerden beşte birini ödemeniz. Sizi dübbâdan, hantemden, müzeffetten ve mukayyerden yasaklıyorum.” İbn Ubeyd, mukayyer yerine nakîr dedi. Müsedded ise nakîr ve mukayyer dedi; müzeffeti zikretmedi.
Ebû Dâvûd dedi ki: Ebû Cemre, Nasr b. İmrân ed-Dubaî'dir.
Sünen-i Ebû Dâvûd 3692, Kitap 27, Hadis 24