Sehl b. Huneyf: Rukye ancak göz değmesi, zehir veya sokma için olur.

Osmân b. Hakîm'in ninesi Rebâb şöyle anlattı:

Sehl b. Huneyf'i şöyle derken işittim: “Bir sele rastladık; ben (suya) girip onda yıkandım ve ateşli (humma olmuş) olarak çıktım. Bu, Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) ulaştırıldı; o da: ‘Ebû Sâbit'e söyleyin, (Allah'a) sığınsın’ buyurdu.” (Rebâb) dedi ki: Ben: “Efendim! Rukyeler de faydalı mıdır?” dedim. (Sehl): “Rukye ancak nefs (göz değmesi), humme (zehir) veya ledğa (sokma) için olur” dedi.

Ebû Dâvûd dedi ki: Humme, yılanlardan ve sokan (hayvan)lardan olandır.