Kibir, hakkı kabul etmeyip şımarmak ve insanları hor görmektir.

Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Bir adam Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) geldi -güzel bir adamdı- ve şöyle dedi: “Ey Allah'ın Resûlü! Ben kendisine güzellik sevdirilmiş bir adamım; ondan bana gördüğün kadarı verildi. Öyle ki hiç kimsenin bana -ya ”ayakkabımın kayışıyla (şirâk)“ ya da ”ayakkabımın parmak arası kayışıyla (şis')“ dedi- üstün gelmesini istemiyorum. Bu kibirden midir?” (Peygamber) şöyle buyurdu: “Hayır; fakat kibir, hakkı kabul etmeyip (ona karşı) şımaran ve insanları hor gören kimsenin (hâlidir).”