Ebû Talha el-Ensârî (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber'i (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyururken işittim: “Melekler içinde köpek ve timsâl (suret) bulunan eve girmez.” (Zeyd b. Hâlid, Saîd b. Yesâr'a): “Bizimle mü'minlerin annesi Âişe'ye gel, ona bunu soralım” dedi. Gittik ve: “Ey mü'minlerin annesi! Ebû Talha bize Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle şöyle rivayet etti; Peygamber'i (sallallahu aleyhi ve sellem) bunu anarken işittin mi?” dedik. (Âişe) şöyle dedi: “Hayır; fakat size onun yaptığını gördüğüm şeyi anlatayım: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) gazvelerinden birine çıkmıştı. Ben de dönüşünü gözlüyordum. Bize ait bir yaygı (nemat) aldım ve onu (kapının üstündeki) ağaç (araz) üzerine perde olarak gerdim. Gelince onu karşıladım ve: 'Esselâmü aleyke ey Allah'ın Resûlü, ve rahmetullahi ve berekâtüh. Seni aziz kılan ve sana ikram eden Allah'a hamdolsun' dedim. Eve baktı, yaygıyı gördü ve bana hiçbir karşılık vermedi. Yüzünde hoşnutsuzluğu gördüm. Yaygının yanına gelip onu yırttı. Sonra: 'Allah, verdiği rızıktan bize taşları ve kerpiçleri giydirmemizi emretmedi' buyurdu.” (Âişe) dedi ki: “Ben de onu kestim, ondan iki yastık yaptım ve içlerini lif ile doldurdum. Bunu bana kınamadı.”
Sünen-i Ebû Dâvûd 4153, Kitap 34, Hadis 134