Abdullah b. Abbâs (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) hanımı Meymûne bana şunu anlattı: Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Cebrâil (aleyhisselâm) bu gece benimle buluşacağına dair bana söz vermişti, fakat benimle buluşmadı.” Sonra bizim bir yaygımızın (bisât) altındaki bir köpek yavrusu aklına geldi. Onun hakkında emir verdi de çıkarıldı. Sonra eline su alıp onun (bulunduğu) yere serpti. Cebrâil (aleyhisselâm) onunla buluşunca: “Biz içinde köpek ve suret bulunan eve girmeyiz” dedi. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) sabahleyin köpeklerin öldürülmesini emretti. Hatta küçük bahçenin köpeğinin öldürülmesini emrediyor, büyük bahçenin köpeğini ise bırakıyordu.
Sünen-i Ebû Dâvûd 4157, Kitap 34, Hadis 138