Abdullah b. Büreyde şöyle anlattı:
Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) ashabından bir adam, Mısır'da bulunduğu sırada Fadâle b. Ubeyd'in yanına yolculuk yaptı. Yanına varınca şöyle dedi: “Bilesin ki ben sana ziyaret için gelmedim; fakat ben ve sen Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem) bir hadis işitmiştik; onun hakkında sende bir bilgi bulunmasını umdum.” (Fadâle): “O nedir?” dedi. (Adam): “Şöyle şöyle” dedi. (Sonra adam): “Bu toprakların emîri olduğun hâlde seni neden saçı başı dağınık görüyorum?” dedi. (Fadâle): “Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bizi aşırı rahatlık ve bolluğun (irfâh) çoğundan nehyederdi” dedi. (Adam): “Üzerinde neden ayakkabı görmüyorum?” dedi. (Fadâle): “Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) bize ara sıra yalınayak yürümemizi emrederdi” dedi.
Sünen-i Ebû Dâvûd 4160, Kitap 35, Hadis 2