Her günahı Allah'ın bağışlaması umulur; ancak müşrik olarak ölen ya da bir mümini kasten öldüren müstesna.

Ebü'd-Derdâ ve Ubâde b. es-Sâmit (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

Hâlid b. Dihkân şöyle dedi: Zülukye'de, Kostantiniyye gazvesindeydik. Filistin halkından -onların eşrafından ve hayırlılarından olup (halkın) kendisine bu (değeri) tanıdığı, Hâni b. Külsûm b. Şerîk el-Kinânî denilen- bir adam geldi ve Abdullah b. Ebû Zekeriyyâ'ya selam verdi. (Abdullah da) onun hakkını (değerini) bilirdi. Hâlid bize şöyle dedi: Bize Abdullah b. Ebû Zekeriyyâ rivayet etti; dedi ki: Ümmü'd-Derdâ'yı şöyle derken işittim: Ebü'd-Derdâ'yı şöyle derken işittim: Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyururken işittim: “Her günahı Allah'ın bağışlaması umulur; ancak müşrik olarak ölen ya da bir mümini kasten öldüren mümin müstesna.” Bunun üzerine Hâni b. Külsûm şöyle dedi: Mahmûd b. er-Rebî'i, Ubâde b. es-Sâmit'ten rivayet ederken işittim; (Ubâde) onu Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurduğunu rivayet ederken işitmiş: “Kim bir mümini öldürür de onu öldürmekte haddi aşarsa (i'tibât ederse), Allah ondan ne farz ne nafile (hiçbir amel) kabul etmez.” Hâlid bize şöyle dedi: Sonra bana İbn Ebû Zekeriyyâ, Ümmü'd-Derdâ'dan, o da Ebü'd-Derdâ'dan rivayet etti ki Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Mümin, haram bir kana bulaşmadıkça (hayırda) hızla ilerleyen salih biri olmaya devam eder. Haram bir kana bulaşınca yorulup kalır.” Hâni b. Külsûm da Mahmûd b. er-Rebî'den, o Ubâde b. es-Sâmit'ten, o da Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem) bunun tıpkısını rivayet etti.