Dünyadan bir gün kalsa bile Allah, ehl-i beytimden adı benim adıma uyan bir adam gönderir.

Kaynak
Sünen-i Ebû Dâvûd 4282, Kitap 38, Hadis 4
Hasen Sahih
Türkçe meal

Abdullah b. Mes'ûd (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Dünyadan bir günden başka bir şey kalmasa bile” -Zâide kendi rivayetinde: “Allah o günü uzatır” dedi; sonra (râviler) şu (sözde) birleştiler:- “nihayet o günde benden” -yahut: “ehl-i beytimden”- “adı benim adıma, babasının adı da babamın adına uyan bir adam gönderir.”

Fıtr'ın rivayetinde şunu ekledi: “Yeryüzü zulüm ve haksızlıkla dolduğu gibi onu adalet ve hakkaniyetle doldurur.”

Süfyân'ın rivayetinde ise şöyle dedi: “Ehl-i beytimden, adı benim adıma uyan bir adam Araplara hükümdar olmadıkça dünya gitmez” -yahut: “sona ermez.”-

Ebû Dâvûd dedi ki: Ömer'in ve Ebû Bekir'in lafzı, Süfyân'ın (rivayetinin) manasındadır.

Sünen-i Ebû Dâvûd 4282, Kitap 38, Hadis 4

Arapça metin
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ عُبَيْدٍ، حَدَّثَهُمْ ح، وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ، - يَعْنِي ابْنَ عَيَّاشٍ ح وَحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ سُفْيَانَ، ح وَحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا زَائِدَةُ، ح وَحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، عَنْ فِطْرٍ، - الْمَعْنَى وَاحِدٌ - كُلُّهُمْ عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ زِرٍّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَوْ لَمْ يَبْقَ مِنَ الدُّنْيَا إِلاَّ يَوْمٌ " . قَالَ زَائِدَةُ فِي حَدِيثِهِ " لَطَوَّلَ اللَّهُ ذَلِكَ الْيَوْمَ " . ثُمَّ اتَّفَقُوا " حَتَّى يَبْعَثَ فِيهِ رَجُلاً مِنِّي " . أَوْ " مِنْ أَهْلِ بَيْتِي يُوَاطِئُ اسْمُهُ اسْمِي وَاسْمُ أَبِيهِ اسْمَ أَبِي " . زَادَ فِي حَدِيثِ فِطْرٍ " يَمْلأُ الأَرْضَ قِسْطًا وَعَدْلاً كَمَا مُلِئَتْ ظُلْمًا وَجَوْرًا " . وَقَالَ فِي حَدِيثِ سُفْيَانَ " لاَ تَذْهَبُ أَوْ لاَ تَنْقَضِي الدُّنْيَا حَتَّى يَمْلِكَ الْعَرَبَ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ بَيْتِي يُوَاطِئُ اسْمُهُ اسْمِي " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ لَفْظُ عُمَرَ وَأَبِي بَكْرٍ بِمَعْنَى سُفْيَانَ .

Hata bildir

Sünen-i Ebû Dâvûd 4282 metninde gördüğünüz hatayı bildirin. Bildiriminiz incelendikten sonra düzeltilir.

Hata türü