Hırsızı bağışlamak isteyen Safvân'a: Bu, onu bana getirmeden önce olsaydı ya!

Kaynak
Sünen-i Ebû Dâvûd 4394, Kitap 40, Hadis 44
Sahih
Türkçe meal

Safvân b. Ümeyye (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Mescitte, otuz dirhem değerindeki bir hamîsamın (nakışlı yün örtümün) üzerinde uyuyordum. Bir adam gelip onu benden kapıp kaçırdı. Adam yakalandı ve Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) getirildi. (Resûlullah) onun elinin kesilmesini emretti. (Safvân) dedi ki: Ona gelip: “Otuz dirhem yüzünden mi onun elini kesiyoruz? Ben onu ona satıyor, bedelini de veresiye bırakıyorum” dedim. (Resûlullah): “Bu, onu bana getirmeden önce olsaydı ya!” buyurdu.

Ebû Dâvûd dedi ki: Bunu Zâide, Simâk'tan, o da Cuayd b. Huceyr'den rivayet etti; (bu rivayette) “Safvân uyudu” dedi. Mücâhid ve Tâvûs da bunu, onun uyumakta olduğu, bir hırsızın gelip başının altından bir hamîsa çaldığı şeklinde rivayet ettiler. Ebû Seleme b. Abdurrahman da bunu rivayet etti ve (bu rivayette) şöyle dedi: “(Hırsız) onu başının altından sıyırıp çekti; (Safvân) uyandı ve ona bağırdı; (hırsız) yakalandı.” Zührî de bunu Safvân b. Abdullah'tan rivayet etti ve şöyle dedi: “(Safvân) mescitte uyudu ve ridâsını yastık edindi. Bir hırsız gelip ridâsını aldı. Hırsız yakalandı ve Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) getirildi.”

Sünen-i Ebû Dâvûd 4394, Kitap 40, Hadis 44

Arapça metin
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ حَمَّادِ بْنِ طَلْحَةَ، حَدَّثَنَا أَسْبَاطٌ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ حُمَيْدِ ابْنِ أُخْتِ، صَفْوَانَ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ أُمَيَّةَ، قَالَ كُنْتُ نَائِمًا فِي الْمَسْجِدِ عَلَى خَمِيصَةٍ لِي ثَمَنُ ثَلاَثِينَ دِرْهَمًا فَجَاءَ رَجُلٌ فَاخْتَلَسَهَا مِنِّي فَأُخِذَ الرَّجُلُ فَأُتِيَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَ بِهِ لِيُقْطَعَ . قَالَ فَأَتَيْتُهُ فَقُلْتُ أَنَقْطَعُهُ مِنْ أَجْلِ ثَلاَثِينَ دِرْهَمًا أَنَا أَبِيعُهُ وَأُنْسِئُهُ ثَمَنَهَا قَالَ " فَهَلاَّ كَانَ هَذَا قَبْلَ أَنْ تَأْتِيَنِي بِهِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَرَوَاهُ زَائِدَةُ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ جُعَيْدِ بْنِ جُحَيْرٍ قَالَ نَامَ صَفْوَانُ . وَرَوَاهُ مُجَاهِدٌ وَطَاوُسٌ أَنَّهُ كَانَ نَائِمًا فَجَاءَ سَارِقٌ فَسَرَقَ خَمِيصَةً مِنْ تَحْتِ رَأْسِهِ . وَرَوَاهُ أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ فَاسْتَلَّهُ مِنْ تَحْتِ رَأْسِهِ فَاسْتَيْقَظَ فَصَاحَ بِهِ فَأُخِذَ . وَرَوَاهُ الزُّهْرِيُّ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ فَنَامَ فِي الْمَسْجِدِ وَتَوَسَّدَ رِدَاءَهُ فَجَاءَهُ سَارِقٌ فَأَخَذَ رِدَاءَهُ فَأُخِذَ السَّارِقُ فَجِيءَ بِهِ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .

Hata bildir

Sünen-i Ebû Dâvûd 4394 metninde gördüğünüz hatayı bildirin. Bildiriminiz incelendikten sonra düzeltilir.

Hata türü