Allah'ın emrini ilk defa hafife aldığınız şey neydi? Ben Tevrat'ta olanla hükmediyorum.

Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

-Bu, Ma'mer'in hadisidir ve o daha tamdır.- Yahudilerden bir erkek ile bir kadın zina etti. Birbirlerine: “Bizi şu peygambere götürün; çünkü o hafifletme ile gönderilmiş bir peygamberdir. Bize recmden başka bir fetva verirse onu kabul ederiz ve Allah katında onu delil getirip ‘(Bu) senin peygamberlerinden bir peygamberin fetvasıdır’ deriz” dediler. (Ebû Hüreyre) dedi ki: Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) geldiler; o, mescitte ashabı arasında oturuyordu. “Ey Ebü'l-Kâsım! Zina eden bir erkek ile bir kadın hakkında ne dersin?” dediler. (Peygamber) onlarla tek kelime konuşmadı; nihayet onların Midrâs evine geldi, kapıda durdu ve: “Tevrat'ı Mûsâ'ya indiren Allah adına size yemin veriyorum: Evli iken zina eden hakkında Tevrat'ta ne buluyorsunuz?” buyurdu. “Yüzü kömürle karartılır, teciye yapılır ve sopa vurulur” dediler. -Teciye, zina eden ikisinin enseleri karşı karşıya gelecek şekilde bir eşeğe bindirilip dolaştırılmasıdır.- (Ebû Hüreyre) dedi ki: Onlardan bir genç sustu. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) onun sustuğunu görünce ona ısrarla yemin verdi. (Genç): “Allah'ım (evet)! Madem bize yemin verdin, (söyleyelim:) biz Tevrat'ta recmi buluyoruz” dedi. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem): “Allah'ın emrini ilk defa hafife aldığınız şey neydi?” buyurdu. (Genç) şöyle dedi: “Krallarımızdan birinin akrabası zina etti; (kral) ondan recmi erteledi. Sonra halktan bir ailede bir adam zina etti; (kral) onu recmetmek istedi. Kavmi ona engel oldu ve: ‘Kendi adamını getirip recmetmedikçe bizim adamımız recmedilmez’ dediler. Bunun üzerine aralarında bu ceza üzerinde uzlaştılar.” Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem): “Ben Tevrat'ta olanla hükmediyorum” buyurdu ve emretti, ikisi recmedildi.

Zührî dedi ki: Bize ulaştığına göre şu âyet onlar hakkında inmiştir: “Şüphesiz Tevrat'ı biz indirdik; onda hidayet ve nur vardır. Kendini (Allah'a) teslim etmiş peygamberler onunla hükmederler” (Mâide 5/44). Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) de onlardandı.