Saîd b. Zeyd (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Abdullah b. Zâlim el-Mâzinî şöyle dedi: Saîd b. Zeyd b. Amr b. Nüfeyl'i şöyle derken işittim: Falan kişi Kûfe'ye geldiğinde falan kişiyi hatip olarak (hutbe okumak üzere) kaldırdı. Saîd b. Zeyd elimden tuttu ve şöyle dedi: “Şu zalime bakmıyor musun? Ben dokuz kişinin cennette olduklarına şahitlik ederim. Onuncusu için de şahitlik etsem günaha girmem.” -İbn İdrîs dedi ki: Araplar (îsem değil) âsem derler.- “Dokuz kişi kimlerdir?” dedim. Şöyle dedi: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Hirâ (dağı) üzerindeyken şöyle buyurdu: “Sabit dur ey Hirâ! Üzerinde bir peygamber, yahut bir sıddîk, yahut bir şehitten başkası yok.” “Dokuz kişi kimlerdir?” dedim. Şöyle dedi: “Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem), Ebû Bekir, Ömer, Osman, Ali, Talha, Zübeyr, Sa'd b. Ebû Vakkâs ve Abdurrahman b. Avf.” “Onuncusu kimdir?” dedim. Biraz duraksadı, sonra: “Benim” dedi.
Ebû Dâvûd dedi ki: Bunu Eşcaî, Süfyân'dan, o Mansûr'dan, o Hilâl b. Yisâf'tan, o İbn Hayyân'dan, o da Abdullah b. Zâlim'den (bu) isnadıyla rivayet etti.
Sünen-i Ebû Dâvûd 4648, Kitap 42, Hadis 53