Abdullah b. Zem'a (radıyallahu anh) şöyle anlattı:
Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) hastalığı ağırlaşınca -ben de Müslümanlardan bir topluluk içinde yanındaydım- Bilâl onu namaza çağırdı. (Peygamber): “İnsanlara namaz kıldıracak birine emredin” buyurdu. Abdullah b. Zem'a (dışarı) çıktı; bir de baktı ki Ömer insanların arasında, Ebû Bekir ise orada yok. “Ey Ömer! Kalk, insanlara namaz kıldır” dedim. O da öne geçip tekbir aldı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onun sesini işitince -Ömer gür sesli bir adamdı- şöyle buyurdu: “Ebû Bekir nerede? Allah da Müslümanlar da buna razı olmaz! Allah da Müslümanlar da buna razı olmaz!” Ebû Bekir'e (haber) gönderdi. O, Ömer o namazı kıldırdıktan sonra geldi ve insanlara namaz kıldırdı.
Sünen-i Ebû Dâvûd 4660, Kitap 42, Hadis 65