Ali (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Bakîu'l-Garkad'da, içinde Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) da bulunduğu bir cenazede idik. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) gelip oturdu. Yanında bir değnek vardı; değnekle yeri eşelemeye başladı. Sonra başını kaldırıp şöyle buyurdu: “Sizden hiç kimse, doğmuş hiçbir can yoktur ki Allah onun ateşten veya cennetten yerini yazmış olmasın; (onun) şakî mi, saîd mi olduğu da mutlaka yazılmıştır.” (Ali) dedi ki: Topluluktan bir adam: “Ey Allah'ın Peygamberi! O hâlde yazgımıza dayanıp ameli bıraksak ya? Kim saadet ehlinden ise mutlaka saadete, kim de şekavet ehlinden ise mutlaka şekavete gidecektir” dedi. (Peygamber) şöyle buyurdu: “Amel edin; herkes (yaratıldığı şeye) kolaylaştırılmıştır. Saadet ehli saadete kolaylaştırılır; şekavet ehli de şekavete kolaylaştırılır.” Sonra Allah'ın Peygamberi şu âyetleri okudu: “Kim verir ve sakınırsa, en güzeli de tasdik ederse, biz onu en kolaya kolaylaştırırız. Kim de cimrilik eder, kendini müstağni görür ve en güzeli yalanlarsa, biz de onu en zora kolaylaştırırız.” (Leyl 92/5-10)
Sünen-i Ebû Dâvûd 4694, Kitap 42, Hadis 99