Mümin kabrinde Allah'a ibadet ederdim der; cehennemdeki evinin yerine ona cennette bir ev verilir.

Enes b. Mâlik (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Allah'ın Peygamberi (sallallahu aleyhi ve sellem) Neccâroğulları'na ait bir hurmalığa girdi; bir ses işitip korktu ve: “Bu kabirlerin sahipleri kimlerdir?” buyurdu. “Ey Allah'ın Resûlü! Cahiliye döneminde ölmüş insanlar” dediler. “Cehennem azabından ve Deccâl'in fitnesinden Allah'a sığının” buyurdu. “Bu neden ey Allah'ın Resûlü?” dediler. Şöyle buyurdu: “Mümin kabrine konulduğunda ona bir melek gelir ve ona: ”Neye ibadet ederdin?“ der. Allah ona hidayet etmişse: ”Allah'a ibadet ederdim“ der. Ona: ”Bu adam hakkında ne derdin?“ denir. ”O, Allah'ın kulu ve Resûlü'dür“ der. Artık ondan başka bir şey sorulmaz. Onu cehennemde kendisine ait olan bir eve götürürler ve ona: ”Bu, senin cehennemdeki evindi; fakat Allah seni korudu, sana merhamet etti ve onun yerine sana cennette bir ev verdi“ denir. ”Bırakın da gidip aileme müjde vereyim“ der. Ona: ”Yerleş (otur)“ denir. Kâfir kabrine konulduğunda ise ona bir melek gelir, onu azarlar ve ona: ”Neye ibadet ederdin?“ der. ”Bilmiyorum“ der. Ona: ”Ne bildin ne de (bilenlere) uydun!“ denir. Sonra ona: ”Peki bu adam hakkında ne derdin?“ denir. ”İnsanların dediğini derdim“ der. (Melek) ona iki kulağının arasına demirden bir tokmakla vurur; öyle bir çığlık atar ki onu insanlar ve cinler dışındaki bütün yaratıklar işitir.”