Abdullah b. Zübeyr (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Ensâr'dan bir adam, hurmalıklarını suladıkları Harre'deki su arkları hakkında Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) huzurunda Zübeyr ile çekişti. Ensârî: “Suyu bırak da aksın” dedi; Zübeyr ise bunu kabul etmedi. Bunun üzerine Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) huzurunda davalaştılar. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Ey Zübeyr! (Bahçeni) sula, sonra suyu komşuna bırak” buyurdu. Ensârî öfkelendi ve: “Ey Allah'ın Resûlü! Halanın oğlu olduğu için mi?” dedi. Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yüzünün rengi değişti, sonra: “Ey Zübeyr! Sula, sonra suyu (hurmaların dibindeki) set duvarına ulaşıncaya kadar tut” buyurdu.
(Abdullah b. Zübeyr) dedi ki: Zübeyr şöyle dedi: Allah'a yemin ederim ki bu âyetin bu olay hakkında indiğini zannediyorum: “Hayır, Rabbine andolsun ki aralarında çıkan anlaşmazlıklarda seni hakem kılıp, sonra verdiğin hükümden içlerinde hiçbir sıkıntı duymadan tam bir teslimiyetle teslim olmadıkça iman etmiş olmazlar.” (Nisâ 4/65)
Sünen-i İbn Mâce 15, Mukaddime, Hadis 15