Kim Muhammed'e ibadet ediyorsa bilsin ki Muhammed ölmüştür; kim Allah'a ibadet ediyorsa Allah diridir, ölmez.

Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) vefat ettiğinde Ebû Bekir, Avâlî'de hanımı Hârice'nin kızının yanındaydı. (İnsanlar) şöyle demeye başladılar: “Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ölmedi; bu, vahiy sırasında kendisini tutan hâlin bir benzeridir.” Derken Ebû Bekir geldi, yüzünü açtı, iki gözünün arasından öptü ve şöyle dedi: “Sen Allah katında, seni iki defa öldürmeyeceği kadar değerlisin. Allah'a yemin olsun ki Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) vefat etmiştir.” Ömer ise mescidin bir köşesinde şöyle diyordu: “Allah'a yemin olsun ki Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ölmedi; münafıklardan pek çok kimsenin ellerini ve ayaklarını kesmedikçe de ölmeyecektir.” Bunun üzerine Ebû Bekir kalktı, minbere çıktı ve şöyle dedi: “Kim Allah'a ibadet ediyorsa, şüphesiz Allah diridir, ölmemiştir. Kim de Muhammed'e ibadet ediyorsa, bilsin ki Muhammed ölmüştür. 'Muhammed ancak bir peygamberdir. Ondan önce de peygamberler gelip geçmiştir. Şimdi o ölür veya öldürülürse gerisin geri mi döneceksiniz? Kim gerisin geri dönerse Allah'a hiçbir zarar veremez. Allah şükredenleri mükâfatlandıracaktır.' (Âl-i İmrân 3/144)” Ömer dedi ki: “Sanki o âyeti ancak o gün okumuşum gibi oldu.”