Ümmü Habîbe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem): “Kız kardeşim Azze ile evlen.” dedim. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Bunu ister misin?” buyurdu. “Evet, ey Allah'ın Resûlü! Zaten seni yalnızca kendime ayırmış değilim; hayırda bana ortak olmaya en layık olan da kız kardeşimdir.” dedim. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Fakat bu bana helâl değildir.” buyurdu. “Senin, Ebû Seleme'nin kızı Dürre ile evlenmek istediğini konuşuyoruz.” dedim. “Ümmü Seleme'nin kızını mı?” buyurdu. “Evet.” dedim. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “O, himayemde büyüyen üvey kızım olmasaydı bile bana helâl olmazdı; çünkü o, süt kardeşimin kızıdır. Beni de babasını da Süveybe emzirdi. Artık bana kız kardeşlerinizi ve kızlarınızı (nikâh için) teklif etmeyin.”
(İbn Mâce dedi ki:) Bize Ebû Bekir b. Ebû Şeybe rivayet etti; (dedi ki:) Bize Abdullah b. Numeyr, Hişâm b. Urve'den, o babasından, o Zeyneb bint Ümmü Seleme'den, o Ümmü Habîbe'den, o da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) bunun benzerini rivayet etti.
Sünen-i İbn Mâce 1939, Kitap 9, Hadis 95