Bulunan malın kesesini ve bağını tanı, bir yıl ilan et; sahibi çıkmazsa onu malına kat.

Zeyd b. Hâlid el-Cühenî (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) kaybolmuş deve soruldu. Kızdı, yanakları kızardı ve şöyle buyurdu: “Sana ne ondan! Onun yanında ayakkabısı (tabanları) ve su kabı vardır; suya gider, ağaç yer, nihayet sahibi onu bulur.” Kaybolmuş koyun soruldu, şöyle buyurdu: “Onu al; o ya senindir ya kardeşinin ya da kurdun.” Lukata (bulunan mal) soruldu, şöyle buyurdu: “Kesesini ve bağını tanı, bir yıl ilan et. Eğer (sahibi tarafından) tanınırsa (ona ver); yoksa onu malına kat.”