Nineye altıda bir verilir; iki nine bir arada bulunursa altıda bir aralarında paylaşılır.

Kaynak
Sünen-i İbn Mâce 2724, Kitap 23, Hadis 6
Türkçe meal

Kabîsa b. Züeyb şöyle anlattı:

Nine, Ebû Bekir es-Sıddîk'a gelip ondan mirasını istedi. Ebû Bekir ona şöyle dedi: “Allah'ın Kitabı'nda senin için bir şey yoktur; Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) sünnetinde de senin için bir şey bildiğimi hatırlamıyorum. Ben insanlara soruncaya kadar dön (git).” Ebû Bekir insanlara sordu. Mugîre b. Şu'be: “Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yanında bulundum; ona (nineye) altıda bir verdi” dedi. Ebû Bekir: “Seninle birlikte başka biri var mı?” dedi. Bunun üzerine Muhammed b. Mesleme el-Ensârî kalkıp Mugîre b. Şu'be'nin söylediğinin aynısını söyledi. Ebû Bekir de bunu onun için uyguladı.

Sonra öbür nine, yani baba tarafından olan nine, Ömer'e gelip ondan mirasını istedi. Ömer şöyle dedi: “Allah'ın Kitabı'nda senin için bir şey yoktur. Verilmiş olan hüküm de ancak senden başkası için verilmişti. Ben ferâize bir şey ilave edecek değilim. Fakat o altıda bir (sizin)dir; ikiniz bir arada bulunursanız o aranızda (paylaşılır); hanginiz (tek) kalırsa o da onundur.”

Sünen-i İbn Mâce 2724, Kitap 23, Hadis 6

Arapça metin
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ الْمِصْرِيُّ، أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَنْبَأَنَا يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، حَدَّثَهُ عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ ذُؤَيْبٍ، ح وَحَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ إِسْحَاقَ بْنِ خَرَشَةَ، عَنِ ابْنِ ذُؤَيْبٍ، قَالَ جَاءَتِ الْجَدَّةُ إِلَى أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ تَسْأَلُهُ مِيرَاثَهَا فَقَالَ لَهَا أَبُو بَكْرٍ مَا لَكِ فِي كِتَابِ اللَّهِ شَىْءٌ وَمَا عَلِمْتُ لَكِ فِي سُنَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَيْئًا فَارْجِعِي حَتَّى أَسْأَلَ النَّاسَ . فَسَأَلَ النَّاسَ فَقَالَ الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ حَضَرْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَعْطَاهَا السُّدُسَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ هَلْ مَعَكَ غَيْرُكَ فَقَامَ مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ الأَنْصَارِيُّ فَقَالَ مِثْلَ مَا قَالَ الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ فَأَنْفَذَهُ لَهَا أَبُو بَكْرٍ . ثُمَّ جَاءَتِ الْجَدَّةُ الأُخْرَى مِنْ قِبَلِ الأَبِ إِلَى عُمَرَ تَسْأَلُهُ مِيرَاثَهَا فَقَالَ مَا لَكِ فِي كِتَابِ اللَّهِ شَىْءٌ وَمَا كَانَ الْقَضَاءُ الَّذِي قُضِيَ بِهِ إِلاَّ لِغَيْرِكِ وَمَا أَنَا بِزَائِدٍ فِي الْفَرَائِضِ شَيْئًا وَلَكِنْ هُوَ ذَاكِ السُّدُسُ فَإِنِ اجْتَمَعْتُمَا فِيهِ فَهُوَ بَيْنَكُمَا وَأَيَّتُكُمَا خَلَتْ بِهِ فَهُوَ لَهَا .

Hata bildir

Sünen-i İbn Mâce 2724 metninde gördüğünüz hatayı bildirin. Bildiriminiz incelendikten sonra düzeltilir.

Hata türü