Ey Ömer! Nisâ sûresinin sonunda inen yaz âyeti sana yeter.

Ma'dân b. Ebû Talha el-Ya'merî şöyle anlattı:

Ömer b. el-Hattâb cuma günü hatip olarak kalktı -ya da cuma günü onlara hutbe okudu-; Allah'a hamd ve senâ etti ve şöyle dedi: “Vallahi ben, benden sonra bana kelâle meselesinden daha önemli bir şey bırakmıyorum. Bunu Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) sordum; bana hiçbir konuda bu konudaki kadar sert davranmadı. Hatta parmağını böğrüme -ya da göğsüme- dürttü, sonra şöyle buyurdu: 'Ey Ömer! Nisâ sûresinin sonunda inen yaz âyeti sana yeter.'”