Enes b. Mâlik (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) söz edildi; (Enes) şöyle dedi: “O, insanların en güzeli, insanların en cömerdi ve insanların en cesuruydu. Bir gece Medine halkı (duydukları bir sesten) korkuya kapıldı ve sesin geldiği tarafa doğru gittiler. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) sese onlardan önce varmış olarak, Ebû Talha'ya ait, çıplak, üzerinde eğer bulunmayan bir atın üstünde, kılıcı boynunda asılı hâlde onları karşıladı. 'Ey insanlar! Korkmayın' diyor, onları geri çeviriyordu. Sonra at için: 'Onu deniz gibi bulduk' ya da 'O gerçekten bir denizdir' buyurdu.”
Hammâd dedi ki: Bana Sâbit ya da başkası şöyle anlattı: (Enes) dedi ki: O, Ebû Talha'nın yavaş yürüyen bir atıydı; o günden sonra hiç geçilmedi.
Sünen-i İbn Mâce 2772, Kitap 24, Hadis 20