Ümmü Harâm bint Milhân (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Bir gün Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) yanı başımda uyudu, sonra gülümseyerek uyandı. “Ey Allah'ın Resûlü! Seni güldüren nedir?” dedim. “Ümmetimden bazı insanlar bana gösterildi; tahtlar üzerindeki krallar gibi bu denizin sırtına biniyorlar” buyurdu. “Allah'a dua et de beni onlardan kılsın” dedim. (Râvi) dedi ki: Bunun üzerine ona dua etti. Sonra ikinci kez uyudu ve aynısını yaptı. (Ümmü Harâm) yine aynı sözü söyledi, o da ona ilk cevabının aynısını verdi. (Ümmü Harâm): “Allah'a dua et de beni onlardan kılsın” dedi. “Sen ilklerdensin” buyurdu.
(Enes) dedi ki: Müslümanların Muâviye b. Ebû Süfyân ile birlikte ilk defa denize açıldıkları zaman, (Ümmü Harâm) kocası Ubâde b. Sâmit ile birlikte gazâya çıktı. Gazâlarından dönüp Şam'a konakladıklarında binmesi için ona bir binek yaklaştırıldı; binek onu yere attı ve (Ümmü Harâm) vefat etti.
Sünen-i İbn Mâce 2776, Kitap 24, Hadis 24