At üç türlüdür: bir adam için ecir, bir adam için örtü, bir adam için de günah yüküdür.

Kaynak
Sünen-i İbn Mâce 2788, Kitap 24, Hadis 36
Sahih
Türkçe meal

Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Atların alınlarında hayır vardır –ya da: Atların alınlarına bağlanmıştır, buyurdu; Süheyl: Hayır (kelimesinde) ben şüphe ediyorum, dedi– kıyamet gününe kadar. At üç türlüdür: Bir adam için ecir, bir adam için örtü, bir adam için de günah yüküdür. Kendisi için ecir olan (at) şudur: Adam onu Allah yolunda edinir ve onun için hazırlar. Atın karnına giren her şey karşılığında ona ecir yazılır. Onu bir çayırda otlatsa, yediği her şey karşılığında ona ecir yazılır. Onu akan bir ırmaktan suvarsa, karnına giren her damla karşılığında ona ecir vardır –hatta (Peygamber) idrarlarında ve tezeklerinde de ecir olduğunu zikretti–. Bir ya da iki tepe koşup sıçrasa, attığı her adım karşılığında ona ecir yazılır. Kendisi için örtü olan şudur: Adam onu (kimseye muhtaç olmamak için) onurunu korumak ve güzellik için edinir; darlıkta da bollukta da onların sırtlarının ve karınlarının hakkını unutmaz. Kendisine günah yükü olan şudur: Onu şımarıklık, böbürlenme, büyüklenme ve insanlara gösteriş için edinen kimse; işte o, kendisine günah yükü olan kimsedir.”

Sünen-i İbn Mâce 2788, Kitap 24, Hadis 36

Arapça metin
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي الشَّوَارِبِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ الْمُخْتَارِ، حَدَّثَنَا سُهَيْلٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْخَيْلُ فِي نَوَاصِيهَا الْخَيْرُ - أَوْ قَالَ الْخَيْلُ مَعْقُودٌ فِي نَوَاصِيهَا قَالَ سُهَيْلٌ أَنَا أَشُكُّ الْخَيْرُ - إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ الْخَيْلُ ثَلاَثَةٌ فَهِيَ لِرَجُلٍ أَجْرٌ وَلِرَجُلٍ سِتْرٌ وَعَلَى رَجُلٍ وِزْرٌ فَأَمَّا الَّذِي هِيَ لَهُ أَجْرٌ فَالرَّجُلُ يَتَّخِذُهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَيُعِدُّهَا لَهُ فَلاَ تُغَيِّبُ شَيْئًا فِي بُطُونِهَا إِلاَّ كُتِبَ لَهُ أَجْرٌ وَلَوْ رَعَاهَا فِي مَرْجٍ مَا أَكَلَتْ شَيْئًا إِلاَّ كُتِبَ لَهُ بِهَا أَجْرٌ وَلَوْ سَقَاهَا مِنْ نَهَرٍ جَارٍ كَانَ لَهُ بِكُلِّ قَطْرَةٍ تُغَيِّبُهَا فِي بُطُونِهَا أَجْرٌ - حَتَّى ذَكَرَ الأَجْرَ فِي أَبْوَالِهَا وَأَرْوَاثِهَا - وَلَوِ اسْتَنَّتْ شَرَفًا أَوْ شَرَفَيْنِ كُتِبَ لَهُ بِكُلِّ خَطْوَةٍ تَخْطُوهَا أَجْرٌ . وَأَمَّا الَّذِي هِيَ لَهُ سِتْرٌ فَالرَّجُلُ يَتَّخِذُهَا تَكَرُّمًا وَتَجَمُّلاً وَلاَ يَنْسَى حَقَّ ظُهُورِهَا وَبُطُونِهَا فِي عُسْرِهَا وَيُسْرِهَا . وَأَمَّا الَّذِي هِيَ عَلَيْهِ وِزْرٌ فَالَّذِي يَتَّخِذُهَا أَشَرًا وَبَطَرًا وَبَذَخًا وَرِياءً لِلنَّاسِ فَذَلِكَ الَّذِي هِيَ عَلَيْهِ وِزْرٌ " .

Hata bildir

Sünen-i İbn Mâce 2788 metninde gördüğünüz hatayı bildirin. Bildiriminiz incelendikten sonra düzeltilir.

Hata türü