Câbir b. Abdullah (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bir bayram günü iki koç kurban etti. Onları (kıbleye) yönelttiği zaman şöyle dedi: “İnnî veccehtü vechiye lillezî fatara's-semâvâti ve'l-arda hanîfen ve mâ ene mine'l-müşrikîn. İnne salâtî ve nüsükî ve mahyâye ve memâtî lillâhi rabbi'l-âlemîn. Lâ şerîke leh, ve bi-zâlike ümirtü ve ene evvelü'l-müslimîn. Allâhümme minke ve leke an Muhammedin ve ümmetih.” (Ben hanîf olarak yüzümü gökleri ve yeri yaratana çevirdim; ben müşriklerden değilim. Şüphesiz namazım, kurbanım, hayatım ve ölümüm âlemlerin Rabbi Allah içindir. O'nun ortağı yoktur. Bana böyle emredildi ve ben Müslümanların ilkiyim. (En'âm 6/79, 162-163) Allah'ım! (Bu kurban) sendendir ve senin içindir; Muhammed ve ümmeti adınadır.)
Sünen-i İbn Mâce 3121, Kitap 26, Hadis 2