İşlerin en hayırlısı Allah'ın Kitabı, yolların en hayırlısı Muhammed'in yoludur; her bid'at sapıklıktır.

Câbir b. Abdullah (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) hutbe verdiğinde gözleri kızarır, sesi yükselir, öfkesi şiddetlenirdi; sanki bir orduya karşı uyaran biri gibi “(Düşman) sabah size baskın yapacak, akşam size baskın yapacak!” derdi. “Ben ve kıyamet şu ikisi gibi gönderildik” der, şehadet parmağı ile orta parmağını birleştirirdi. Sonra şöyle derdi: “Emmâ ba'd: Şüphesiz işlerin en hayırlısı Allah'ın Kitabı, yolların en hayırlısı Muhammed'in yoludur. İşlerin en kötüsü sonradan çıkarılanlardır ve her bid'at sapıklıktır.” Şöyle de derdi: “Kim (geride) mal bırakırsa o ailesinindir; kim de borç ya da bakıma muhtaç çoluk çocuk bırakırsa (onun ödenmesi) bana, (bakımı) bana aittir.”