Ali: Allah'ın Ömer'i iki arkadaşıyla beraber kılacağını zannediyordum.

İbn Abbâs (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

Ömer (cenazesi) tahtının üzerine konulduğunda, kaldırılmadan önce insanlar onun etrafını sarıp dua ediyor ve ona rahmet diliyorlardı –ya da: onu övüyor ve ona rahmet diliyorlardı, dedi–; ben de onların arasındaydım. Birden bir adam beni sıkıştırıp omzumdan tuttu; bu beni ürküttü. Dönüp baktım, bir de ne göreyim, Ali b. Ebû Tâlib. Ömer'e rahmet diledi, sonra şöyle dedi: “(Ey Ömer!) Geride, onun amelinin benzeriyle Allah'a kavuşmayı senden daha çok sevdiğim kimseyi bırakmadın. Allah'a yemin ederim ki, Allah'ın (azze ve celle) seni iki arkadaşınla beraber kılacağını zannediyordum. Çünkü Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) çoğu zaman şöyle dediğini işitirdim: 'Ben, Ebû Bekir ve Ömer gittik; ben, Ebû Bekir ve Ömer girdik; ben, Ebû Bekir ve Ömer çıktık.' Bu yüzden Allah'ın seni iki arkadaşınla beraber kılacağını zannediyordum.”