Cerîr b. Abdullah (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Bedevilerden bazı insanlar üzerlerinde yün elbiseler olduğu hâlde Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yanına geldiler. (Resûlullah) onların ihtiyaca düşmüş kötü hâllerini gördü ve insanları sadakaya teşvik etti. (İnsanlar) ağır davrandılar; öyle ki bu (hoşnutsuzluk) yüzünden görüldü. (Cerîr) dedi ki: Sonra Ensâr'dan bir adam bir kese gümüş getirdi, ardından bir başkası geldi, sonra (insanlar) birbiri ardınca geldiler; nihayet sevinç yüzünden anlaşıldı. Bunun üzerine Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Kim İslâm'da güzel bir çığır açar da kendisinden sonra onunla amel edilirse, onunla amel edenlerin ecri kadarı ona yazılır; onların ecirlerinden de hiçbir şey eksilmez. Kim de İslâm'da kötü bir çığır açar da kendisinden sonra onunla amel edilirse, onunla amel edenlerin günahı kadarı onun aleyhine yazılır; onların günahlarından da hiçbir şey eksilmez.”
Sahîh-i Müslim 1017e, Kitap 47, Hadis 26