Abdullah (b. Mes'ûd) (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Cuma gecesi mescitte iken ensârdan bir adam gelip şöyle dedi: “Bir adam hanımının yanında bir adam bulsa da (bunu) söylese ona (iftira) celdesi vurursunuz; öldürse onu (kısas olarak) öldürürsünüz; sussa öfke içinde susar. Vallahi bunu Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) soracağım.” Ertesi gün Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) gelip sordu: “Bir adam hanımının yanında bir adam bulsa da söylese ona celde vurursunuz; öldürse onu öldürürsünüz; ya da sussa öfke içinde susar.” (Peygamber): “Allah'ım! (Bu meseleyi) aç” buyurdu ve dua etmeye başladı. Bunun üzerine liân âyeti indi: “Eşlerine zina isnat edip de kendilerinden başka şahitleri olmayanlar...” (Nûr 24/6) —bu âyetler—. İnsanlar arasından o adam bununla imtihan edildi. O ve hanımı Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) gelip lanetleştiler. Adam, doğru söyleyenlerden olduğuna dair Allah adına dört defa şahitlik etti; sonra beşincisinde yalancılardan ise Allah'ın lanetinin üzerine olmasını diledi. Kadın da lanet okumaya başlayınca Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ona: “Dur!” buyurdu. Kadın (durmayı) reddetti ve lanet okudu. İkisi dönüp gidince (Peygamber): “Belki onu siyah ve kıvırcık saçlı doğurur” buyurdu. Kadın da onu siyah ve kıvırcık saçlı doğurdu.
Sahîh-i Müslim 1495a, Kitap 19, Hadis 13
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، - وَاللَّفْظُ لِزُهَيْرٍ - قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ إِنَّا لَيْلَةَ الْجُمُعَةِ فِي الْمَسْجِدِ إِذْ جَاءَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ فَقَالَ لَوْ أَنَّ رَجُلاً وَجَدَ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلاً فَتَكَلَّمَ جَلَدْتُمُوهُ أَوْ قَتَلَ قَتَلْتُمُوهُ وَإِنْ سَكَتَ سَكَتَ عَلَى غَيْظٍ وَاللَّهِ لأَسْأَلَنَّ عَنْهُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَلَمَّا كَانَ مِنَ الْغَدِ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلَهُ فَقَالَ لَوْ أَنَّ رَجُلاً وَجَدَ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلاً فَتَكَلَّمَ جَلَدْتُمُوهُ أَوْ قَتَلَ قَتَلْتُمُوهُ أَوْ سَكَتَ سَكَتَ عَلَى غَيْظٍ . فَقَالَ " اللَّهُمَّ افْتَحْ " . وَجَعَلَ يَدْعُو فَنَزَلَتْ آيَةُ اللِّعَانِ { وَالَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ شُهَدَاءُ إِلاَّ أَنْفُسُهُمْ} هَذِهِ الآيَاتُ فَابْتُلِيَ بِهِ ذَلِكَ الرَّجُلُ مِنْ بَيْنِ النَّاسِ فَجَاءَ هُوَ وَامْرَأَتُهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَتَلاَعَنَا فَشَهِدَ الرَّجُلُ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنَ الصَّادِقِينَ ثُمَّ لَعَنَ الْخَامِسَةَ أَنَّ لَعْنَةَ اللَّهِ عَلَيْهِ إِنْ كَانَ مِنَ الْكَاذِبِينَ فَذَهَبَتْ لِتَلْعَنَ فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَهْ " . فَأَبَتْ فَلَعَنَتْ فَلَمَّا أَدْبَرَا قَالَ " لَعَلَّهَا أَنْ تَجِيءَ بِهِ أَسْوَدَ جَعْدًا " . فَجَاءَتْ بِهِ أَسْوَدَ جَعْدًا.