Nu'mân b. Beşîr (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Annesi bint Revâha, babasından oğlu için malından bir bağış istedi. (Babası) bunu bir yıl erteledi, sonra (vermeye) karar verdi. (Annem): “Oğluma bağışladığın şeye Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem) şahit tutmadıkça razı olmam” dedi. Babam o zaman küçük bir çocuk olan beni elimden tutup Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) getirdi ve: “Ey Allah'ın Resûlü! Bunun annesi bint Revâha, oğluna bağışladığım şeye seni şahit tutmamı istiyor” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Ey Beşîr! Bundan başka çocuğun var mı?” buyurdu. “Evet” dedi. “Hepsine bunun gibi bağışta bulundun mu?” buyurdu. “Hayır” dedi. “O hâlde beni şahit tutma; çünkü ben zulme şahitlik etmem” buyurdu.
Sahîh-i Müslim 1623f, Kitap 24, Hadis 20