Yemin eden, Allah'a daha yakışanı görürse takvaya uygun olanı yapsın.

Temîm b. Tarafe şöyle rivayet etti:

Bir dilenci Adî b. Hâtim'e gelip ondan bir hizmetçinin bedeli için —ya da bir hizmetçinin bedelinin bir kısmı için— yardım istedi. (Adî): “Sana verecek zırhım ve miğferimden başka bir şeyim yok; aileme yazayım da onları sana versinler” dedi. (Adam) razı olmadı. Adî kızdı ve: “Vallahi sana hiçbir şey vermem” dedi. Sonra adam razı oldu. (Adî) şöyle dedi: “Vallahi, eğer Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem) 'Kim bir şeye yemin eder de sonra Allah'a daha yakışanını görürse, takvaya uygun olanı yapsın' buyururken işitmemiş olsaydım yeminimi bozmazdım.”