Hizmetçisine tokat atan onu azat etmelidir; muhtaçsa ihtiyacı bitince serbest bırakır.

Muâviye b. Süveyd şöyle rivayet etti:

Bizim bir azatlımıza tokat attım ve kaçtım. Sonra öğleden az önce geldim ve babamın arkasında namaz kıldım. (Babam) onu çağırdı, beni de çağırdı, sonra (ona): “Ondan kısas al” dedi. O affetti. Sonra (babam) şöyle dedi: “Biz Mukarrin oğulları, Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) zamanında yalnızca tek bir hizmetçimiz vardı. Birimiz ona tokat attı. Bu, Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) ulaştı ve: 'Onu azat edin' buyurdu. 'Onların bundan başka hizmetçisi yok' dediler. 'O hâlde onu (şimdilik) hizmette kullansınlar; ondan müstağni olunca onu serbest bıraksınlar' buyurdu.”