Resûlullah zâhire göre hükmederdi; başkasının hakkını alan ateşten bir parça alır.

Ümmü Seleme (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) odasının kapısında davalaşanların gürültüsünü işitti ve yanlarına çıkıp şöyle buyurdu: “Ben ancak bir insanım. Bana davalılar gelir; belki biri diğerinden daha beliğ konuşur, ben de onun doğru söylediğini sanıp lehine hüküm veririm. Kime bir Müslümanın hakkını hükmedersem, o ancak ateşten bir parçadır; ister onu yüklensin, ister bıraksın.”