Resûlullah, Ümmü Eymen'in gönlünü hoş tutmak için ona verdiğinin on katını verdi.

Enes (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Bir adam kendi arazisinden bazı hurma ağaçlarını Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) tahsis ederdi. Nihayet ona Kurayza ve Nadîr (toprakları) fethedildi; bundan sonra ona verdiklerini geri vermeye başladı. Enes dedi ki: Ailem, Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) gidip ailesinin ona verdiklerini ya da bir kısmını istememi emretti. Allah'ın Peygamberi (sallallahu aleyhi ve sellem) onları Ümmü Eymen'e vermişti. Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) geldim; onları bana verdi. Ümmü Eymen gelip elbiseyi boynuma doladı ve: “Vallahi, o onları bana vermişken biz onları sana vermeyiz” dedi. Allah'ın Peygamberi (sallallahu aleyhi ve sellem): “Ey Ümmü Eymen! Onu bırak; sana şu kadar şu kadar (vereceğim)” buyurdu. O ise: “Hayır, kendisinden başka ilah olmayana yemin ederim ki (bırakmam)” diyordu. (Peygamber) böyle söylemeye devam etti; nihayet ona bunun on katını —ya da on katına yakınını— verdi.