Enes (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Ümmü Süleym Huneyn günü bir hançer edindi; yanında taşıyordu. Ebû Talha onu gördü ve: “Ey Allah'ın Resûlü! İşte Ümmü Süleym; yanında bir hançer var” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ona: “Bu hançer ne?” buyurdu. “Onu, müşriklerden biri bana yaklaşırsa karnını yarmak için edindim” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) gülmeye başladı. (Ümmü Süleym): “Ey Allah'ın Resûlü! Bizden sonraki tulekâdan (Mekke'de affedilenlerden) seni bırakıp kaçanları öldür” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Ey Ümmü Süleym! Allah (onlara karşı) yetti ve iyilik etti” buyurdu. Bana bunu Muhammed b. Hâtim de (Behz'den, o Hammâd b. Seleme'den, o İshâk b. Abdullah b. Ebû Talha'dan, o Enes b. Mâlik'ten) Ümmü Süleym kıssası hakkında Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) Sâbit'in hadisinin aynısını rivayet etti.
Sahîh-i Müslim 1809a, b, Kitap 32, Hadis 163