Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Sevde, hicap emri geldikten sonra ihtiyacını gidermek için dışarı çıktı. İri yapılı bir kadındı, cüssesiyle kadınları aşardı; kendisini tanıyana gizli kalmazdı. Ömer b. Hattâb onu gördü ve: “Ey Sevde! Allah'a yemin ederim ki bize gizli kalmıyorsun; nasıl çıktığına bir bak!” dedi. (Âişe) dedi ki: (Sevde) hemen geri döndü. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) o sırada benim evimdeydi ve akşam yemeği yiyordu; elinde etli bir kemik vardı. (Sevde) içeri girip: “Ey Allah'ın Resûlü! Ben dışarı çıktım, Ömer bana şöyle şöyle dedi” dedi. (Âişe) dedi ki: Bunun üzerine ona vahiy geldi, sonra (vahiy hâli) ondan kalktı; kemik hâlâ elindeydi, onu bırakmamıştı. Buyurdu ki: “İhtiyaçlarınız için dışarı çıkmanıza izin verildi.”
Ebû Bekir'in rivayetinde “Cüssesi kadınları aşardı” şeklindedir. Ebû Bekir hadisinde şunu da ilave etti: Hişâm dedi ki: (İhtiyaçtan) kastedilen def-i hâcettir.
Sahîh-i Müslim 2170a, Kitap 39, Hadis 23