Sıkıntıyı gider ey insanların Rabbi; şifa ver, şifa veren sensin.

Kaynak
Sahîh-i Müslim 2191a, Kitap 39, Hadis 61
Türkçe meal

Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:

Bizden biri hastalandığında Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onu sağ eliyle sıvazlar, sonra şöyle derdi: “Sıkıntıyı gider, ey insanların Rabbi! Şifa ver; şifa veren sensin. Senin şifandan başka şifa yoktur. Hiçbir hastalık bırakmayan bir şifa (ver).”

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) hastalanıp ağırlaşınca, onun yaptığı gibi yapmak için elini tuttum. Elini elimden çekti, sonra: “Allah'ım! Beni bağışla ve beni en yüce dostlara (er-Refîku'l-a'lâ) kat” dedi. (Âişe) dedi ki: Bakmaya koyuldum; bir de ne göreyim, vefat etmişti.

Sahîh-i Müslim 2191a, Kitap 39, Hadis 61

Arapça metin
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ، زُهَيْرٌ - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي الضُّحَى، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا اشْتَكَى مِنَّا إِنْسَانٌ مَسَحَهُ بِيَمِينِهِ ثُمَّ قَالَ " أَذْهِبِ الْبَاسَ رَبَّ النَّاسِ وَاشْفِ أَنْتَ الشَّافِي لاَ شِفَاءَ إِلاَّ شِفَاؤُكَ شِفَاءً لاَ يُغَادِرُ سَقَمًا " . فَلَمَّا مَرِضَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَثَقُلَ أَخَذْتُ بِيَدِهِ لأَصْنَعَ بِهِ نَحْوَ مَا كَانَ يَصْنَعُ فَانْتَزَعَ يَدَهُ مِنْ يَدِي ثُمَّ قَالَ " اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَاجْعَلْنِي مَعَ الرَّفِيقِ الأَعْلَى " . قَالَتْ فَذَهَبْتُ أَنْظُرُ فَإِذَا هُوَ قَدْ قَضَى .

Hata bildir

Sahîh-i Müslim 2191 a metninde gördüğünüz hatayı bildirin. Bildiriminiz incelendikten sonra düzeltilir.

Hata türü