Bana bu hadisi Ebü't-Tâhir ile Harmele rivayet etti; dediler ki: Bize İbn Vehb haber verdi; (dedi ki:) Bana Yûnus haber verdi. (Ayrıca) bize Abd b. Humeyd rivayet etti; (dedi ki:) Bize Abdürrezzâk haber verdi; (dedi ki:) Bize Ma'mer haber verdi. (Ayrıca) bana Muhammed b. Abdullah b. Nümeyr rivayet etti; (dedi ki:) Bize Ravh rivayet etti. (Ayrıca) bize Ukbe b. Mükrem ile Ahmed b. Osmân en-Nevfelî rivayet etti; dediler ki: Bize Ebû Âsım rivayet etti. İkisi de İbn Cüreyc'den rivayet etti; (dedi ki:) Bana Ziyâd haber verdi. Hepsi İbn Şihâb'dan Mâlik'in isnadıyla onun hadisi gibi rivayet etti. Mâlik'in hadisi dışında hiçbirinin hadisinde “bereketini umarak” ifadesi yoktur. Yûnus ile Ziyâd'ın hadisinde ise şöyledir: Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) rahatsızlandığında muavvizât ile kendi üzerine üfler ve eliyle (vücudunu) sıvazlardı.
Sahîh-i Müslim 2192c, Kitap 39, Hadis 70