Her yaş ciğer sahibi canlı hususunda bir sevap vardır.

Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Bir adam yolda yürürken susuzluğu şiddetlendi. Bir kuyu buldu, içine inip su içti, sonra çıktı. Bir de ne görsün, bir köpek dilini çıkarıp soluyor, susuzluktan nemli toprağı yiyor! Adam: ‘Benim başıma gelen susuzluğun aynısı bu köpeğin de başına gelmiş’ dedi. Kuyuya indi, mestini su ile doldurdu, sonra onu ağzıyla tutarak yukarı çıktı ve köpeğe su içirdi. Allah da onun bu davranışını takdir edip onu bağışladı.” (Sahâbîler): “Ey Allah'ın Resûlü, bu hayvanlar hususunda da bizim için sevap var mı?” dediler. Buyurdu ki: “Her yaş ciğer (sahibi canlı) hususunda bir sevap vardır.”